یادداشت پل کروگمن در نیویورک تایمز

آیا بیت کوین یک کلاه برداری بزرگ است؟

آیا بیت کوین یک کلاه برداری بزرگ است؟
  • افزودن به علاقه‌مندی‌ها
  • اشتراک‌گذاری
  • 2 پسندیدن
پل کروگمن نوبلیست اقتصادی و مخالف بانکداری آزاد است، وی در این گزارش حباب مسکن قبل از بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ را با شرایط موجود بازار کریپتوکارنسی مقایسه کرده است.

پل کروگمن - نوبلیست اقتصاد
نیویورک تایمز

"The Big Short" را به خاطر دارید؟ کتاب سال ۲۰۱۰ مایکل لوئیس که در سال ۲۰۱۵ فیلمی از آن ساخته شد. این فیلم داستان بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۸ را، با دنبال کردن تعداد معدودی از سرمایه‌گذارانی که مایل به شرط‌بندی بر روی چیزهای غیرقابل تصور بودند، روایت می‌کند. قبل از بحران سال ۲۰۰۸، قیمت مسکن در ایالت متحده به شدت روند صعودی داشت که این موضوع سبب ایجاد حباب در این حوزه شد. برخی از سرمایه‌گذاران این حباب را پیش‌بینی کرده بودند. بعد از ایجاد رکود، بسیاری از ابزارهای مالی به ظاهر پیچیده که به تورم مسکن کمک کردند، تبدیل به یک ابزار بی‌ارزش شدند. آیا بازی‌های پانزی در کریپتوکارنسی رو به پایان است؟

سوالی که مطرح می‌شود این است که چرا تعداد کمی حاضر به شرط بندی بر روی حباب مسکن بودند؟

به نظر من بخش بزرگی از پاسخ همان چیزی است که می‌توانیم آن را عامل ناباوری بنامیم. در واقع ناباوری، مقیاس بسیار نادرست قیمت‌گذاری است. حتی با وجود اینکه شواهد واضحی مبنی بر اینکه قیمت مسکن بسیار بالاتر از ارزش آن قیمت‌گذاری می‌شوند، اما باورش سخت بود که این قیمت‌ها تا این حد خارج از ارزش باشند. با شروع رکورد و ترکیدن این حباب ۶ تریلیون دلار از ثروت املاک و مستغلات تبخیر شد و سرمایه‌گذاران در اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن حدود یک تریلیون دلار ضرر کردند. قبل از وقوع این اتفاق به نظر نمی‌رسید که بازارها، و عقل مرسوم که می‌گوید بازارها در شرایط خوبی قرار دارند، اشتباه باشد.
اما در واقع استباط‌ها از شرایط بازار اشتباه بود. این موضوع وضعیت فعلی کریپتوکارنسی را تداعی می‌کند.

آیا بیت کوین حباب دارد؟

هفته گذشته کمیسیون تجارت فدرال گزارش داد که ارزهای دیجیتال به سرعت در حال تبدیل شدن به گزینه پرداختی برای بسیاری از کلاهبرداران شده‌اند. حدود یک دلار از هر چهار دلار گزارش شده در اثر کلاهبرداری از دست رفته است. با توجه به نقش کوچکی که کریپتوکارنسی در تراکنش‌های معمولی ایفا می‌کند، این عدد قابل توجه است.
درست است که مبلغ گزارش شده توسط F.T.C. چندان بزرگ نیست، حدود یک میلیارد دلار از سال ۲۰۲۱ در این حوزه کلاه‌برداری شده است. اما این فقط زیان‌های گزارش شده را آشکار می‌کند و کلاهبرداری‌های گزارش نشده یا سرمایه‌گذاری‌های اساسا بی‌ارزش را در نظر نمی‌گیرد. به طور مثال دارایی‌هایی مانند ترا TerraUSD، یک استیبل کوین که نه پایدار بود و نه یک کوین و باعث از بین رفتن حجم بالایی از سرمایه‌ها شده است، در این آمار محاسبه نمی‌شود. سقوط ترا در ماه گذشته ۱۸ میلیارد دلار دارایی را از بین برد که در برخی موارد پس انداز زندگی مردم بوده است. بر اساس دانسته‌ها، بنیانگذاران این رمزارز به محصول خود اعتقاد داشتند و به سادگی پول سرمایه‌گذاران را نمی‌دزدیدند، بنابراین از نظر قانونی درگیر کلاهبرداری نمی‌شود، اما به هر حال سرمایه‌گذاران پس انداز خود را از دست دادند. قیمت بیت کوین

نفر بعدی کیست؟ همانطور که هیلاری آلن اخیراً در فایننشال تایمز نوشت، ترا ممکن است بسیار شکننده بوده باشد، اما حقیقت این است که درک اینکه چرا به طور کلی باید استیبل کوین‌ها وجود داشته باشند، سخت است. استیبل کوین‌ها با یک فناوری پایه پیچیده و ناکارآمد شروع می‌شوند تا از واسطه‌ها یعنی بانک‌های معمولی اجتناب کنند و سپس واسطه‌ها (اغلب با تضاد منافع آشکار) را دوباره به آن اضافه می‌کنند.

طرفدارای کریپتوکارنسی به بهانه آزادی

همانطور که تعدادی از تحلیلگران اشاره کرده‌اند، ممکن است استیبل کوین‌ها پیشرفته و آینده‌نگر به نظر برسند، اما چیزی که بیشتر به آن شباهت دارند، بانک‌های قرن نوزدهمی هستند، به ویژه بانک‌های ایالات متحده در دوران بانکداری آزاد قبل از جنگ داخلی، زمانی که پول و اسکناس توسط موسسات خصوصی قانون‌گذاری نشده منتشر می‌شدند. بسیاری از این موسسات و بانک‌های خصوصی عمدتاً بدون نظارت بسیاری از این بانک‌ها در برخی موارد به دلیل تقلب اما بیشتر به دلیل سرمایه گذاری‌های بد شکست خوردند.

اکنون، برخی از اقتصاددانان مدرن از دوران بانکداری آزاد دفاع می‌کنند. شاید تعجب آور نباشد که مدافعان بانکداری آزاد، مانند علاقه مندان به ارزهای دیجیتال، تمایلات آزادیخواهانه دارند. سرسخت‌ترین مدافعان بانکداری آزاد با اندیشکده‌های دست راستی مرتبط هستند، آنها اغلب فاقد نگرانی‌های محیط زیستی و یا حتی مخالف با اقدامات علیه کووید ۱۹ بودند. با این حال، در دوران بانکداری آزاد، ارزهای خصوصی واقعاً در گردش بودند و به عنوان ابزار مبادله عمل می‌کردند.

با این حال، احتمالاً دلیل گسترش استفاده از آنها، عدم وجود جایگزین بهتر بوده است چرا که در آن زمان اسکناس‌های دلاری صادر شده توسط خزانه‌داری ایالات متحده هنوز وجود نداشت. امروزه ارزهای سبز و سپرده‌های بانکی بیمه شده توسط دولت وجود دارند، بنابراین استیبل کوین‌ها تقریباً هیچ نقشی در معاملات تجاری عادی ندارند. پس این دارایی‌ها چه هدفی را دنبال می‌کنند؟

کریپتوکارنسی هیچ معنایی ندارد

می‌توان این سوال را در مورد کریپتو به طور کلی پرسید. من در جلسات متعددی شرکت کرده‌ام که در آنها شکاکان، تا آنجا که می‌توانند مؤدبانه می‌پرسند که ارزهای دیجیتال چه کاری انجام می‌دهند که با روش‌های پرداخت معمولی‌تر نمی‌توان به راحتی انجام داد. آنها همچنین می‌پرسند که چرا، اگر رمزارز آینده است، بیت کوین که در سال ۲۰۰۹ معرفی شد، هنوز هیچ کاربرد قابل توجهی در دنیای واقعی پیدا نکرده است. در تجربه من، پاسخ‌ها اغلب نه تنها قانع کننده نبودند بلکه بدون نمونه‌های عینی هستند.

از طرف دیگر به نظر می‌رسد که مجرمان ارزهای دیجیتال را مفید می‌دانند. تحقیقات اخیر رویترز نشان داد که طی پنج سال گذشته صرافی ارز دیجیتال بایننس حداقل ۲.۳۵ میلیارد دلار پول غیرقانونی را پولشویی کرده است. اما قانون در این زمینه در کجا قرار دارد؟

در حال حاضر اگر مطرح شود که کریپتوکارنسی هیچ معنایی ندارد، ممکن است افراد زیادی باور نکنند.

ارزش بازار کریپتوکارنسی در روزهای اوج خود به ۳ هزار میلیارد دلار رسید. سرمایه‌گذاران اولیه سود زیادی به‌دست آوردند. مدارس تجاری معروف دوره‌های بلاک چین را ارائه می‌دهند. شهرداران بر سر اینکه چه کسی می‌تواند شهرهایشان را برای ارزهای دیجیتال دوست‌دارتر کند با هم رقابت می‌کنند.

بسیار غیرقابل قبول به نظر می‌رسد که بگوییم طبقه دارایی که آنقدر بزرگ شده است و مروجین آن نفوذ سیاسی زیادی به‌دست آورده اند، می‌تواند فاقد هر گونه ارزش واقعی باشد. در واقع رمزارزها، مانند خانه‌ای است که نه روی ماسه، بلکه روی هیچ ساخته شده است.

شرایط کنونی بحران حباب مسکن را برای من یادآوری می‌کند و اگر از من بپرسید، به نظر می‌رسد که ما از افت قیمت شدید و ترکیدن حباب،Big Short، به کلاه‌برداری بزرگ Big Scam رفته‌ایم.

اخبار مرتبط
پیشنهاد سردبیر