آیا رکورد ۲۰ ساله انتخابات فرانسه شکسته می‌شود؟

اهداف ناگفته ماکرون در دیدار با پوتین و پیشگامی برای برجام

اهداف ناگفته ماکرون در دیدار با پوتین و پیشگامی برای برجام
  • افزودن به علاقه‌مندی‌ها
  • اشتراک‌گذاری
  • 1 پسندیدن
در هفته‌ها و ماه‌های اخیر مکرون، رئیس جمهور فرانسه حضور پررنگی در صحنه دیپلماسی جهانی داشته است. از سفر اخیرش به مسکو و کیف و تلاش برای کاهش تنش روسیه-اوکراین گرفته تا تلاش‌های پراکنده برای میانجیگری بین ایران و آمریکا. شاید اما تلاش برای حضور در کانون بزرگترین رویدادهای سیاست خارجی دنیا، بی‌ارتباط با نبرد سال جاری او برای انتخاب مجدد به عنوان رئیس دولت فرانسه نباشد. با این حال، به نظر می‌رسد علیرغم برخی نارضایتی‌ها علیه او، شانس پیروزی مکرون در انتخابات ۲۰۲۲ بالاست. اکونومیست این شانس را ۷۹ درصد پیش‌بینی کرده است. این در حالی است که طی ۲۰ سال گذشته، هیچ رئیس‌جمهوری در فرانسه دو دوره بر قدرت نبوده است.

بورسان: به نظر می‌رسد امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه در حال پر کردن خلأ رهبری در اروپا است که این روزها پس از کناره‌گیری آنگلا مرکل، صدراعظم سابق آلمان به وجود آمده است. مکرون برای کمک به حل تنش روسیه و اوکراین، دوشنبه و سه‌شنبه هفته جاری به پایتخت دو کشور سفر کرد. او پس از دیدارش با رئیس جمهور روسیه سفر خود را موفقیت‌آمیز توصیف کرد و مدعی شد در این سفر توانسته به اهداف مدنظر خود دست پیدا کند.

سیاست خارجی مکرون در قبال ایران نیز فراز و فرود جالب توجهی داشته است. مکرون در سال ۲۰۱۷ رئیس جمهور فرانسه شد. یک سال بعد، خروج آمریکا از برجام روابط تهران-پاریس را نیز به شدت تحت فشار قرار داد. پس از امضای توافق هسته‌ای، قراردادهای بسیار مهمی بین شرکت‌های فرانسوی (توتال، پژو، رنو، ایرباس و سانوفی) با شرکت‌های ایرانی به امضا رسید که ارزش آن‌ها بیش از 16 میلیارد دلار بود. طبیعتا با بازگشت تحریم‌ها، شرکت‌های فرانسوی هم به خانه بازگشتند. پس از روی کار آمدن بایدن در آمریکا و آغاز تلاش‌ها برای نشاندن ایران و آمریکا بر سر میز مذاکره، مکرون گفت آماده است تا «میانجی‌ صادقی» برای ازسرگیری مذاکرات بین دو کشور باشد. هر چند که او موضعی دوپهلو در قبال ایران پیش گرفت (برای مثال مدعی شد که عربستان باید بخشی از مذاکرات با ایران باشد و این مذاکرات «سختگیرانه» خواهد بود) و نهایتا سازمان‌دهی مذاکرات وین را اتحادیه اروپا برعهده گرفت. با این حال، مکرون تماس‌های متعدد با رئیسی را حفظ کرد و یا حتی با دعوت از امیرعبداللهیان، وزیر خارجه کشورمان برای سفر به پاریس، دیپلماسی با ایران را فعال نگه داشت.

اما به نظر می‌رسد پشت حضور پررنگ رئیس جمهور فرانسه در صحنه دیپلماسی، یک انگیزه بزرگ وجود دارد: مکرون با پایان دوره ۵ ساله ریاست جمهوری در آوریل ۲۰۲۲، باید برای حفظ کرسی خود در کشورش بجنگد.

ناکامی ۲۰ ساله روسای جمهور فرانسه

اما فرانسوی‌ها همواره به بیرون کردن رهبران خود پس از یک دوره خدمت علاقه‌مند بوده‌اند. چنانکه ۲۰ سال است که هیچ رئیس جمهوری در فرانسه برای بار دوم انتخاب نشده است. آوریل امسال، رأی دهندگان تصمیم خواهند گرفت که آیا مکرون را برای دور دوم ریاست جمهوری انتخاب کنند یا خیر. مدل انتخاباتی طراحی‌شده توسط «اکونومیست» نشان می‌دهد که آن‌ها این کار را خواهند کرد. شانس مکرون برای انتخاب مجدد ۷۹ درصد برآورد شده است. اگر او برنده شود، این مرد ۴۴ ساله قاعده دیگری در سیاست فرانسه را خواهد شکست.

شانس رقبای مکرون چقدر است؟

مدل اکونومیست نشان می‌دهد که جدی‌ترین رقیب او والری پکرس، نامزد جمهوری‌خواهان راست میانه است. با این حال، در دوم فوریه شانس او برای تبدیل شدن به اولین رئیس جمهور زن فرانسه تنها یک در هشت بود. طبق این مدل، مارین لوپن ملی‌گرا شانس کمتری هم دارد: یک در ۱۷. حتی این شانس به مراتب بهتر از شانس اریک زمور، یک مجادله‌گر راست افراطی است که ورود او به رقابت باعث کاهش تعداد آرای خانم لوپن در نظرسنجی‌ها شد. با میانگین آرای ۱۳ درصدی زمور در نظرسنجی‌ها و حضور ضعیف او در مسابقات فرضی، شانس پیروزی او تنها یک درصد تخمین زده می‌شود. اما در سمت چپ‌ها، هیچ نامزدی حتی به اندازه زمور شانس ندارد.

Loading...
شانس هر کدام از نامزدهای انتخابات فرانسه در مدل اکونومیست (درصد)
نقاط قرمز: برد ریاست جمهوری
نقاط آبی: رسیدن به دور دوم انتخابات

فرانسوی‌ها شیفته مکرون نیستند

در مقایسه با آنچه که از دیدن فضای نارضایتی‌های موجود در فرانسه ممکن است برداشت شود، مدل اکونومیست شانس بیشتری برای برد مکرون قائل است.

با این حال، اگرچه او در نظرسنجی‌های ابتدایی پیشتاز است، اما فرانسوی‌ها چندان شیفته او نیستند. تقریباً نیمی از رأی‌دهندگان به نظرسنجی‌ها می‌گویند که به نامزدی از افراط‌گرایان (چه چپ و چه راست) رأی خواهند داد. مکرون در سال ۲۰۱۷ ساختار دو حزبی را شکست و حزب میانه‌رو خود را که اکنون «اُن مارش» به معنای پیشرو نامیده می‌شود، راه‌اندازی کرد. او موفق شد دو جریان سنتی چپ و راست افراطی را شکست دهد و جوان‌ترین رئیس‌جمهوری این کشور لقب گیرد. او هنوز هم شخصیتی تفرقه‌انگیز است که چپ‌ها و راست‌ها به یک میزان از او تنفر دارند و به دلیل سبک حکمرانی متکبرانه و ژست همه‌چیزدان او، مورد سرزنش قرارش می‌دهند.

در عین حال، امانوئل مکرون در کارنامه ۵ ساله خود تنش‌های کمی را پشت سر نگذرانده است. از مهم‌ترین آن‌ها جنبش جلیقه زردهاست که از سال ۲۰۱۸ آغاز شد و همچنان ادامه دارد. هم‌اکنون معترضان ضد واکسن مرتب به خیابان‌ها می‌آیند. معلمان و والدین هم به رژیم پیچیده آزمایش کرونا در مدارس معترضند.

مقایسه محبوبیت مکرون با روسای جمهور سابق

طبق نظرسنجی موسسه کانتار، در ژانویه میزان محبوبیت مکرون تنها ۳۸ درصد بود. این عملکرد در این مقطع از ریاست جمهوری او بهتر از هر یک از دو رئیس‌جمهور پیشین یعنی فرانسوا اولاند (۱۹ درصد) و نیکلای سارکوزی (۲۹ درصد) است. اما محبوبیتش کمتر از تنها دو رئیس جمهوری است که پس از شارل دوگل موفق شدند برای بار دوم انتخاب شوند: فرانسوا میتران در سال ۱۹۸۸ و ژاک شیراک در سال ۲۰۰۲. هر دوی آن‌ها این مزیت را داشتند که در دوره ریاستشان پارلمان در دست حزب مخالف بود و از این لحاظ هر گونه نارضایتی رای‌دهندگان تنها متوجه رئیس‌جمهور نمی‌شد. اما مکرون از چنین مزیتی برخوردار نیست.

سناریوی برد مکرون

شانس مساعد مکرون برای پیروزی، به واسطه احتمال پیشتازی ثابت و قابل توجه او در دور اول انتخابات، همراه با شانس بسیار بالای او برای شکست دادن خانم لوپن یا آقای زمور در دور دوم ناشی می‌شود. سیستم انتخابات فرانسه به گونه‌ای است که کسی که در دور اول فاصله قابل توجهی با غلبه کردن بر رقیب داشته باشد هم می‌تواند در دور دوم پیروز شود. در سال ۲۰۱۷ مکرون تنها ۲۴ درصد آرای اولیه را به دست آورد، اما در دور دوم ۶۶ درصد آرا را از آن خود کرد.

با این حال، شانس بالای ماکرون به این معنی نیست که او در هر صورت پیروز خواهد شد. اگر او با خانم لوپن یا آقای زمور روبرو شود، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که او هر کدام را با اختلاف نسبتا خوبی شکست خواهد داد؛ اما اگر حریف او خانم پکرسه باشد، رقابت تنگاتنگ می‌شود و به راحتی می‌تواند سخت‌تر هم شود. پکرس، یک نامزد جدی است که دوست دارد خود را «دو سوم مرکل و یک سوم تاچر» بخواند.

نقاط قوت رئیس‌جمهور فرانسه

از نظر سیاسی، پایگاه آقای ماکرون کاملا وفادار به نظر می‌رسد. آرای ۲۴ درصدی او در دور اول انتخابات سال ۲۰۱۷، تقریباً با عملکرد کنونی‌اش در نظرسنجی‌های این روزها مطابقت دارد. به گفته ایپسوس، موسسه نظرسنجی دیگر، کسانی که می‌گویند در این انتخابات به او رای خواهند داد، نسبت به کسانی که از خانم پکرس حمایت می‌کنند، در انتخاب خود مطمئن‌تر هستند.

حزب مکرون با جذب کردن سیاستمدارانی از احزاب چپ و راست، شکست دادن بسیاری از رقبای بالقوه و انشعاب اپوزیسیون، با موفقیت فضای سیاسی گسترده‌ای را از آن خود کرده است. حزب سوسیالیست که دو رئیس جمهور قبلی از آن بودند، اکنون نسخه ضعیفی از حزب بزرگی است که قبلا بود.

علاوه بر این، مدیریت قابل قبول ماکرون در موضوع اقتصاد و همچنین کرونا هم به طور منطقی ثابت شده است.

پیروزی مکرون چقدر قطعی است؟

با تمام این‌ها، مبارزات انتخاباتی فرانسه می‌تواند به شیوه‌های غیرمنتظره‌ای تغییر کند. سه ماه قبل از دور اول در سال ۲۰۱۷، تنها یک نظرسنجی بود که می‌گفت مکرون به دور دوم خواهد رفت. مدل اکونومیست تلاش می‌کند تا امکان اتفاق‌های غیرمنتظره را هم فراهم کند، اما این احتمال را که زمور نتواند ۵۰۰ امضای خود را حفظ کند (درخواست نامزدی هر داوطلب ریاست جمهوری فرانسه باید توسط ۵۰۰ نفر از بالاترین مقامات کشور امضا شود) و به همین دلیل از رقابت خارج شود، لحاظ نمی‌کند. در این صورت امتیاز لوپن به شدت افزایش می‌یافت و جایگاه پکرسه در فینال به نفع مکرون بسیار در خطر بود.

در هر صورت در این مرحله، رئیس‌جمهور کنونی، علی‌رغم سرزنش‌هایی که رای‌دهندگان به او وارد می‌کنند، به نظر می‌رسد موقعیت خوبی برای حفظ جایگاه خود در کاخ الیزه خود دارد.

اخبار مرتبط
پیشنهاد سردبیر