بیستمین گزارش اجماع تحلیلگران منتشر شد

پیش‌بینی ۱۷۰ تحلیلگر از آینده ۱۰۳ نماد بورسی

  • افزودن به علاقه‌مندی‌ها
  • اشتراک‌گذاری
  • 6 پسندیدن

عصر جدید: سپری شدن دوران کسب بازدهی تورمی و آغاز دوران هنرنمایی مدیران دارایی

بیستمین برنامه اجماع تحلیلگران با مشارکت بیش از ۱۰۰ تحلیلگر و ۷۰ نهاد تحلیلی، سودآوری سالهای ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ و همچنین، فصل‌های تابستان و بهار سال ۱۴۰۰ را برای بنگاه‌های بزرگ بورسی پس از حدود سه ماه به روز کرده است. برخی از مهمترین نتایج حاصل از این بروزرسانی، به قرار زیر است:

۱- انتظارات تورمی به حداقل رسیده است؛ انتظار دلار آزاد ۲۵ هزار تومانی در انتهای سال ۱۴۰۰: تحلیلگران، قیمت دلار را با احتیاط کامل، برای پایان سال ۱۴۰۰ نزدیک به قیمت‌های امروز پیش‌بینی کرده‌اند. این یعنی تحلیلگران نسبت به اجرایی شدن برجام، خوشبین‌اند و در نتیجه، بازی دلار را برای امسال و سال آینده تمام شده می‌دانند. معنی این پیش‌بینی آن است که انتظارات تورمی حداقل در میان تحلیلگران برای سال جاری و حتی سال آینده وجود ندارد و بر خلاف اظهار رایج، رشد یک ماه اخیر بازار، ناشی از تشدید انتظارات تورمی نیست.

۲- پذیرش قیمت‌های جهانی توسط تحلیلگران بازار؛ پیش‌بینی میانگین قیمت جهانی کالاهای پایه برای سال ۱۴۰۰ نسبت به آخرین پیش‌بینی در اسفند، ۱۵ درصد افزایش یافت: با تثبیت قیمت‌های جهانی در سه ماه گذشته، سرانجام تحلیلگران، نفت ۷۰ دلاری، بیلت ۶۲۰ دلاری، و اوره ۳۰۰ دلاری را برای پیش‌بینی سودآوری سال ۱۴۰۰ و حتی ۱۴۰۱ لحاظ کرده‌ و به طور میانگین، ۱۵ درصد پیش‌بینی خود را نسبت به اسفندماه، تعدیل نموده‌اند. این پیش بینی به قیمتهای روز این کالاها بسیار نزدیک است و این یعنی، هر کاهش معنی‌دار و با اهمیت قیمت جهانی کالاهای پایه، بر انتظارات سودآوری از شرکت‌های تولیدکننده کالای پایه اثر خواهد گذاشت. از آنجا که افزایش بیشتر قیمت‌های جهانی از سطوح کنونی آسان نیست، از این پس باید قیمت‌های جهانی را به عنوان ریسک بازار سهام ایران در نظر گرفت.

۳- رد پای انتظار رشد واقعی سودآوری بنگاه ها در پیش‌بینی تحلیلگران بازار؛ رشد ۱۷.۵ درصدی انتظارات سودآوری بنگاهها برای سال ۱۴۰۰ نسبت به آخرین دوره اجماع در اسفند ۱۳۹۹: با وجود آنکه تحلیلگران پیش‌بینی متوسط نرخ ارز نیما و آزاد را برای سال ۱۴۰۰، نسبت به آخرین پیش‌بینی در اسفندماه، 5 درصد کم کرده‌اند، ولی تعدیل انتظارات نسبت به قیمت‌های جهانی، و همین‌طور، رشد واقعی – رشد ناشی از بهبود عملکرد و نه عوامل اسمی- در برخی صنایع، سبب شد تا انتظارات سودآوری در سه ماه گذشته، ۱۷.۵ درصد افزایش یابد. سودآوری صنعت سنگ‌آهن(۳۰ درصد)، روانکار(۳۸ درصد)، و فولاد (۲۷ درصد)، بیشترین رشد را در سه ماه گذشته تجربه کرده است. در هر حال، به نظر می‌رسد بخشی از این رشد ۱۷ درصدی بازار، ناشی از بهبود عملکرد بنگاه‌ها (رشد واقعی) و نه آثار تورمی دلار و قیمت‌های جهانی باشد.

۴- احتیاط بیشتر بازار در قیمت گذاری دارایی های ریسکی؛ کاهش 1.5 واحدی نسبت قیمت به درآمد فوروارد بازار نسبت به سه ماه گذشته: ارزشگذاری بازار نسبت به آخرین دوره اجماع در انتهای اسفند ۹۹، از ۸.۳ به ۶.۶ رسیده؛ نزدیک به ۲۰ درصد کاهش. در صورتی‌که نسبت قیمت به درآمد ۶ را برای بازار ایران مناسب بدانیم، تعداد قابل توجهی از شرکت‌ها، در حال حاضر، نسبت قیمت به درآمد در محدوده ۶ دارند این در حالیستکه بخشی از این شرکتها، مجمع سال ۹۹ را هم برگزار نکرده‌اند. واکنش بازار در اواخر اردیبهشت به ارزشگذاری ارزان بازار، و رشد ۱۵ درصدی شاخص کل از آن زمان، حاکی از آن است که سطوح کنونی ارزشگذاری توسط فعالان بازار به دقت مورد توجه است و اگر اتفاق غیر منتظره‌ای نیافتد، با این نسبت قیمت به درآمد، بعید است از این پس، بازار دچار هیجاناتی از هر دو سوی مثبت و یا منفی شود.

۵- هلدینگ‌های سرمایه‌گذاری؛ نقطه کور پیش‌بینی تحلیلگران: به نظر می‌رسد سود پیش‌بینی شده برای هلدینگ‌های سرمایه‌گذاری توسط تحلیلگران، عمدتا بر اساس سود تقسیمی شرکت‌های تابعه پیش‌بینی شده است نه سود خالص تلفیقی آنها. در شرایطی که بسیاری از شرکت‌های تولیدی، بخش مهمی از سود خود را توزیع نمی‌کنند، به نظر می‌رسد قابلیت سودآوری هلدینگ‌های سرمایه‌گذاری با آنچه برای آنها پیش‌بینی شده است، فاصله با اهمیتی دارد. نتیجه فوری این نحوه پیش‌بینی این است که کسانی که از ریسک قیمت‌های جهانی و یا حتی دلار می‌ترسند و گمان می‌کنند این ریسک‌ها ممکن است پیش‌بینی سودآوری شرکت‌های تولیدی را کاهشی کند، می‌توانند با خیال راحت‌تری در هلدینگ‌ها سرمایه‌گذاری کنند چرا که حتی با کاهش ۲۰ الی ۳۰ درصدی دلار یا قیمت‌های جهانی، سود تقسیمی شرکت‌های تابعه، تغییرات زیادی را تجربه نمی‌کند و بعید است که تخمین سودآوری برای هلدینگ‌ها در ماه‌های اینده، در هر حال، کاهش یابد.

۶- زمانی برای هنرنمایی مدیران دارایی: در سالی که انتظارات تورمی وجود ندارد و همچنین، افزایش قیمت‌های جهانی از سطوح پیش‌بینی شده، اصلا آسان نیست، سنگینی بار کسب بازدهی بیش از همه بر دوش رشدهای واقعی - رشد سودآوری ناشی از بهبود عملکرد بنگاه ها و نه عوامل اسمی- می‌افتد و این مدیران دارایی هستند که می‌توانند با تحقیق و فعالیت هدفمند برای بهبود وضعیت بنگاه‌ها، بازدهی حاصل از رشد واقعی را در سبدهای تحت مدیریت خود محقق کنند.

زمان کسب بازدهی تورمی سپری شده و این به معنی نیاز عمیق‌تر و جدی‌تر همه سرمایه‌گذاران غیر‌حرفه‌ای به استخدام مدیران حرفه‌ایِ متمرکز بر تحقیق و فعالیت هدفمند در راستای بهبود عملکرد شرکت‌های بورسی است .

اخبار مرتبط
پربازدیدهای اخیر
تازه‌ترین‌ها
پیشنهاد سردبیر