آیا غرب همان اشتباهی که درباره سلامتی صدام و بن لادن کرد مرتکب می‌شود؟

جزئیات تازه از بیماری پوتین و هشدار برای تکرار یک اشتباه

جزئیات تازه از بیماری پوتین و هشدار برای تکرار یک اشتباه
  • افزودن به علاقه‌مندی‌ها
  • اشتراک‌گذاری
  • پسندیدن
مدت‌ها است درباره وضعیت سلامتی پوتین حرف‌وحدیث‌هایی شنیده می‌شود اما این بار نیوزویک نه‌تنها جزئیات تازه‌ای از بیماری پوتین و بازتاب بین سیاست‌مداران غربی منتشر کرده بلکه به هشدارهایی که در این باره شنیده می‌شود پرداخته و نوشته که برخی نگران‌اند که در مورد پوتین همان مسیری طی شود که در مورد صدام حسین و بن لادن طی شد و گزارش‌هایی که در مورد سلامت آنها می‌آمد سیاست‌مداران غربی را به اشتباه انداخت.

بورسان: به نوشته نیوزویک سلامت ولادیمیر پوتین بعد از ارائه چهارمین گزارش ارزیابی جامع اطلاعاتی در پایان ماه می، به موضوع گفتگوهای فشرده در داخل دولت بایدن تبدیل شده است و سه نفر از رهبران اطلاعاتی ایالات متحده که این گزارش‌ها را خوانده‌اند به نیوزویک گفته‌اند که بر اساس این گزارش‌ها به نظر می‌رسد پوتین پس از درمان سرطان پیشرفته و شیمی‌درمانی در ماه آوریل دوباره در صحنه ظاهر شده است.

به گفته مقامات، ارزیابی‌ها همچنین تأیید می‌کند که در ماه مارس یک سوءقصد هم به جان پوتین صورت گرفته است.

یکی از افسران ارشد اطلاعاتی که مستقیماً به گزارش‌ها دسترسی دارد، می‌گوید: «تسلط پوتین قوی است اما دیگر مطلق نیست» و گویی همه در کرملین احساس می‌کنند او به پایان نزدیک است. نکته دیگری که در این گزارش‌ها دیده می‌شود این است که انزوای رئیس‌جمهور روسیه باعث می‌شود که هر روز دستیابی به اطلاعات دقیق‌تر درباره وضعیت سلامتی او کمتر شود اما می‌توان با اطمینان درباره ابتلای او به سرطان اظهارنظر کرد.

یکی از مقامات بلندپایه سازمان اطلاعاتی DNI که نمی‌خواسته نامش فاش شود به نیوزویک می‌گوید: «آنچه که می‌دانیم این است که کوه یخی در بیرون وجود دارد، البته کوه یخی پوشیده از مه.»

یکی از عواملی که این کوه یخ را هرچه بیشتر در مه فرومی‌برد جنگ اوکراین است. این مقام اطلاعاتی می‌گوید: «یکی از بهترین منابع اطلاعاتی ما که تماس‌ها و روابط پوتین با خارجی‌ها است، تا حد زیادی در نتیجه جنگ اوکراین ازدست‌رفته است. در این شرایط پوتین ملاقات‌های کمی با رهبران خارجی داشته است؛ بنابراین، انزوای پوتین سطح گمانه‌زنی‌ها را بالا برده است در دیدار پوتین و ماکرون نه‌تنها یک میز طویل استفاده شد بلکه هیچ دست‌دادن و آغوش گرمی وجود نداشت و ما متوجه آن شدیم. بعد هم دیدار پوتین در 21 آوریل با سرگئی شویگو، وزیر دفاع روسیه منتشر شد، این بار در دو طرف یک میز کوچک. در این دیدار بسیاری بر شویگو تمرکز کردند، کسی که مدت‌ها از دید عموم گم شده بود. اما پوتین هم بیشتر ماه را غایب بود او در این دیدار تقریباً روی صندلی خم شده و با دست راست میز را گرفته بود. در ماه می و در گرامیداشت «روز پیروزی» هم رهبر روسیه به طرز محسوسی پف‌کرده و در حال فرورفتن نشسته بود.

سه روز بعد، سرلشکر کریلو بودانوف، رئیس اطلاعات اوکراین، به اسکای نیوز بریتانیا گفت که پوتین در «وضعیت روحی و جسمی بسیار بدی است و بسیار بیمار است» و اضافه کرد که در داخل کرملین برنامه هایی برای سرنگونی رهبر روسیه وجود دارد.» زمزمه ها در مورد سوءقصد به پوتین در همین زمان توسط برخی دستگاه های اطلاعاتی تایید شد. در نهایت می توان گفت که در حال حاضر جامعه اطلاعاتی ایالات متحده پذیرفته که وضعیت او وخیم‌تر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد، و خستگی جسمانی او با خستگی خود روسیه مطابقت دارد.

درس عبرت بن لادن و صدام حسین

همزمان با این گزارش ها و تحلیل ها یک رهبر بازنشسته نیروی هوایی هشدار می‌دهد: «ما باید مراقب تأثیر افکار واهی باشیم. ما این درس را به‌سختی از اسامه بن لادن و صدام حسین آموختیم اما انگار به‌خوبی آن را یاد نگرفته‌ایم.»

در مورد صدام، سؤال این بود که آیا او از نظر روانی آشفته است و با سلاح‌های کشتارجمعی خود چه خواهد کرد؟ در مورد اسامه بن لادن، قبل و بعد از ۱۱ سپتامبر، موضوع این بود که آیا او بر اثر بیماری کلیوی در حال مرگ است یا خیر، و این بیماری چگونه می‌تواند بر تصمیمات او تأثیر بگذارد.

اگرچه اطلاعات ایالات متحده اطلاعات کمی در مورد رهبر القاعده داشت (و توجه کافی به آنچه که قبل از حمله به مرکز تجارت جهانی و پنتاگون می‌دانست، نداشت)، وضعیت سلامتی او در اواخر دهه ۱۹۹۰ بخشی از گزارش‌های ثابت بود. شایع‌ترین شایعه این بود که بن لادن ضعیف و شکننده است و نیاز به دیالیز منظم دارد که بعید است در غار به آن دسترسی داشته باشد. همان زمان پرویز مشرف، رئیس‌جمهور پاکستان تأیید کرد که بن لادن در حال مرگ است. دیگر مقامات پاکستانی که منبع بسیاری از اطلاعات درباره بن لادن بودند با این خبر موافق نشان می‌دادند.

رسانه‌های خبری مانند رهبران ایالات متحده همه این شایعات را دریافت کردند و در نظر نگرفتند که پاکستانی‌ها چیزی را گزارش می‌کنند که فکر می‌کنند آمریکا را از تمرکز بیش از حد بر بن لادن منصرف می‌کند، بنابراین بسیاری می‌خواستند باور کنند که بن لادن بیمار است و نمی‌توانستند باور کنند که او رهبر کاریزماتیکی است که واقعاً بود و این استنباط در بین سیاست‌مداران آمریکایی باعث شد نه‌تنها قدرت اختفا و توان اطلاعاتی بن لادن را دست‌کم بگیرند بلکه در مورد میل او به خشونت هم اشتباه کردند.

ماجرای نسبتاً مشابهی در مورد صدام حسین هم وجود دارد. طبق ارزیابی‌های روان‌شناختی سیا او دیوانه‌ای بود که یکی از خطرناک‌ترین مردان جهان به‌حساب می‌آمد، مردی که هرگز دست از کشتارجمعی نمی‌کشید، مردی که آن‌قدر منفور و آسیب‌پذیر بود که مجبور بود هر بار در تختی متفاوت بخوابد. همین نگاه باعث شد شواهدی مبنی بر اینکه عراق سلاح‌های کشتارجمعی ندارد و صدام هم آن‌قدرها خطرناک نیست توسط سیاست‌مداران دولت بوش نادیده گرفته شود.

اخبار مرتبط
پیشنهاد سردبیر