بورسان - Bourseon

تازه‌ترین یادداشت توماس فریدمن در نیویورک‌تایمز

چرا ایران بی‌اعتنا به آمریکا بمب اتم می‌سازد؟

  • افزودن به علاقه‌مندی‌ها
  • اشتراک‌گذاری
  • 9 پسندیدن
توماس فریدمن، ستون‌نویس مشهور نیویورک تایمز در یادداشتی با عنوان «یک زمستان ترسناک در راه است. انرژی‌های سبز را مقصر ندانید.» به مساله بحران انرژی جهان و جهش قیمت‌ها از زاویه‌ای دیگر که منجر به ضعف غرب و در مقابل قدرت گرفتن کشورهایی مانند روسیه و ایران شده است. در ادامه خلاصه‌ای از این مقاله را می‌خوانید.

غالبا صفحات ژئوپلیتیک زمین هستند که اقتصاد جهانی را در دست دارند و آن را ناگهان به گونه‌ای تغییر می‌دهند که می‌تواند همه چیز را در سطح زمین بلرزاند و بی‌ثبات کند. این در حال حاضر در حوزه انرژی اتفاق می‌افتد.

چندین نیرو گرد هم می‌آیند که می‌توانند ولادیمیر پوتین را پادشاه اروپا کنند، ایران را قادر سازد که به آمریکا بی‌محلی کند و بمب اتمی بسازد و بازارهای برق اروپایی را به حدی مختل کند که کنفرانس اقلیمی سازمان ملل متحد در گلاسکو با خطر قطعی برق مواجه شود.

قیمت گاز طبیعی و زغال سنگ در اروپا و آسیا به بالاترین سطح خود در تاریخ رسیده است، قیمت نفت در آمریکا به بالاترین سطح در هفت سال گذشته رسیده و قیمت بنزین ایالات متحده در هر گالن یک دلار نسبت به سال گذشته افزایش یافته است. اگر این زمستان به همان بدی است که برخی کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند - در حالی که برخی از اقشار فقیر و متوسط قادر به گرم کردن خانه‌های خود نیستند - من می‌ترسم که ما شاهد واکنش منفی پوپولیستی به کل جنبش اقلیمی/سبز باشیم. شما می‌توانید بوی ورود آن را در بریتانیا (درگیری‌های اخیر در پمپ بنزین‌های بریتانیا) حس کنید.

من طرفدار خبرنامه مالی بلین مورنینگ پوریج هستم که توسط استراتژیست هوشمند و بی‌تعارف بازار لندن، بیل بلین نوشته شده است. پنجشنبه گذشته او وضعیت انرژی انگلیس و اروپا را به صراحت خلاصه کرد: «زمستان امسال - مردم از سرما می‌میرند. با افزایش قیمت انرژی، هزینه‌ها به طور نامتناسب بر فقیرترین افراد در جامعه فرود می‌آید. نابرابری‌های درآمدی به طور چشمگیری آشکار خواهد شد زیرا آسیب‌پذیرترین افراد در جامعه با یک انتخاب فاحش روبرو هستند: گرما یا غذا. … زمستان امسال انگلستان به زانو درمی‌آید و از هر کجا که در دسترس است انرژی می‌خواهد. اروپا به همان اندازه دچار مشکل خواهد شد. خاورمیانه تا بتواند قیمت‌ها را بالا می‌برد و البته ظرفیت تحویل انرژی آن نیز محدود است. ... و ولادیمیر پوتین برای زمستان لحظه‌شماری می‌کند ... او از هر یک از رهبران اروپایی دعوت می‌کند تا به طور جداگانه به پرونده خود اعتراض کنند و با تهدید از هر یک از رهبران می‌پرسد که چرا باید شیرهای گاز را به طور خاص برای ملت آنها باز کند. ... اشتباه نکنید، این زمستان تکان‌دهنده خواهد بود. آگاه باشید.»

چگونه به اینجا رسیدیم؟ در حقیقت، این ماجرا یک وجه خوب و یک وجه بد دارد.

خبر خوب این است که همه اقتصادهای بزرگ با حذف سوخت‌های کثیف‌تر مانند زغال سنگ برای گرم کردن خانه‌ها و صنایع برق، برای جهان بدون کربن گام برداشته است. خبر بد این است که اکثر کشورها این کار را به صورت کاملاً ناهماهنگ و قبل از اینکه بازار انرژی‌های پاک کافی مانند باد، خورشیدی و آبی تولید کند، انجام می‌دهند.

همانطور که بیزنس‌ویک بلومبرگ در 27 سپتامبر گزارش داد، وقتی صحبت از گاز طبیعی می‌شود، "موجودی انبارهای اروپایی در سطح پایین تاریخی برای این زمان از سال است. جریان خط لوله از روسیه و نروژ محدود شده است. این امر نگران کننده است زیرا آب و هوای آرامتر، تولید توربین‌های بادی را کاهش داده است. در حالی که نیروگاه‌های هسته‌ای قدیمی اروپا به تدریج در حال تعلیق هستند یا بیشتر در معرض خاموشی قرار دارند - این امر نیاز به گاز را حتی ضروری‌تر می‌کند. تعجبی ندارد که قیمت گاز اروپا طی یک سال اخیر تقریباً 500 درصد افزایش یافته و نزدیک به یک رکورد تاریخی معامله می‌شود.

اما مشکل فقط اروپا نیست، این بحران انرژی می‌تواند تامین‌کنندگان سرامیک، فولاد، آلومینیوم، شیشه و سیمان را نیز در چین متاثر کند. هم‌زمان قبض برق سنگین را به خانواده‌های برزیلی تحمیل می‌کند زیرا جریان کم آب رودخانه‌ها تولید برق آبی را کاهش داده است.

در این میان، آمریکا به اندازه کافی نفت و گاز طبیعی دارد که نیازهای خود را برآورده کند، اما توانایی آن در صادرات گاز مایع‌شده (LNG) برای کمک به دیگران محدود است. به ویژه هنگامی که همه شرکت‌های اروپایی و آسیایی سعی می‌کنند استانداردهای زیست محیطی، اجتماعی و حکومتی جدید ایجاد شده را برآورده کنند.

این بحران انرژی همزمان شده با بن‌بست مذاکرات بین ایالات متحده و ایران برای احیای توافق هسته‌ای که دونالد ترامپ در سال 2018 بی پروا آن را پاره کرد - بدون آنکه هیچ طرح جایگزینی برای مهار برنامه هسته‌ای ایران در نظر بگیرد. ایران برای تحت فشار قرار دادن طرف غربی، غنی‌سازی اورانیوم را تا حدی از سر گرفته است که به اعتقاد مقامات آمریکایی اکنون تنها چند ماه یا حتی کمتر تا دستیابی به مواد غنی‌شده کافی برای ساخت یک بمب فاصله دارد.

ساختن کلاهک و سیستم انتقال آن برای ایران بسیار بیشتر طول می‌کشد، اما برخی مقامات آمریکایی معتقدند که ایران فقط می‌خواهد خود را به یک «قدرت هسته‌ای آستانه‌ای» مانند ژاپن تبدیل کند؛ یعنی اگر فقط چند دور پیچ را بچرخاند به بمب خواهد رسید. هم اسرائیل و هم آمریکا متعهد شده‌اند که اجازه نخواهند داد ایران تا این حد به آستانه سلاح هسته‌ای نزدیک شود. اما افسوس، ما در دوره بحران انرژی هستیم.

اگر ایالات متحده یا اسرائیل احساس کنند در میانه بدترین زمستان انرژی از سال 1973 باید تاسیسات هسته‌ای ایران را مورد حمله قرار دهند، چه؟ و اگر ایران با شلیک به نفتکش‌های آمریکایی یا غربی در خلیج فارس، جایی که قطر، بزرگترین صادرکننده گاز مایع‌شده در جهان قرار دارد، پاسخ دهد چطور؟ قیمت نفت و گاز نجومی خواهد شد. بنابراین، ایران ناگهان دارای اهرم جدیدی است: به ما ضربه بزنید و شما جهان را ورشکسته کنید.

اگر من بتوانم این را بفهمم، ایرانی‌ها هم می‌توانند.

عزیزم - زمستانی طولانی، سرد و دیوانه‌وار در راه است.

اخبار مرتبط
پربازدیدهای اخیر
تازه‌ترین‌ها
پیشنهاد سردبیر